Czas Bohaterów - Larandar

Larandar

Elf Larandar, o białych włosach,

Z dziwnymi w głowach towarzyszy głosach,

Uporał się prędko razem z kompanami,

Po czym zostali karczmy panoszami.

Z lasu Laurelorn ten ów pochodzi,

Wnet w podróż wyrusza, gdy próba nadchodzi.

Bo zgłębia magię na dworze swego mistrza,

A ten go wysyła by odnalazł zgliszcza

Świątyni, co ku czci Słońca stała.

Lecz ta spalona, w ciemności skalana.

W świątyni potężna, świetlista korona,

Co mrok wszelaki prędko pokona.

Dostarczyć ją musi do mistrza swojego,

Mistrz go awansuje, gdy dokona tego.

W górach dalekich świątyni nie znalazł,

Lecz miłych kompanów w puszczy odnalazł.

Z nimi to bowiem karczmę prowadzi,

 A za lepsze jutro wypić nie zawadzi!

By Zecori

Miały być ballady, więc czas na pierwszą z nich. Powstała jako historia mojej postaci w Warhammerze (2ed.), po kilku sesjach, także zawiera fragmenty jego przygód. Jeśli chcecie, mogę rozwinąć opowieść o nim, prozą lub wierszem, Wasz wybór. 

No i drobna prośba ode mnie. Jeśli jakimś cudem zawędrujecie na mojego bloga roześlijcie go znajomym, jeśli możecie. To byłaby spora motywacja do pisania, bo póki co raczej składuję tu twórczość, a nie rozpowszechniam.